جمال نصاری دبیر عربی  وشاعر ومترجم آبادانی ست .مطلب زیر رابرایم ارسال کرده

تا لحظاتی اززندگی اش راپیشکش کند وتاویلی اگربود باتو..

محمود درويش از شاعران بزرگ و نامي جهان عرب در 1942 در روستاي بروه در منطقه الجليل در

فلسطين متولد شد. از آغاز جواني به فعاليت هاي سياسي پرداخت و به سبب عقايد و فعاليت هاي

سياسي خود همواره در معرض فشار و تضييقات اسرائيليان بود و بارها به زندان يا اقامت اجباري

 در خانه محكوم شد . محمود درويش در دو دهه اخير در آفاق خودشناسي و معرفت شناسي و روان شناختي

نيزسير كرده است و مجموعه تجارب خود را تا رده ي مدرنيسم جهاني فرا برده . چندان كه امروزه به حق

 او را شاعري جهانی مي دانند او تا كنون چندين مجموعه شعر منتشر كرده است . برگ هاي زيتون

(1964)، عاشقي از فلسطين(1966)، آخر شب(1967)،دلدار من ازخواب خود برمي خيزد(1970)...

آنچه را مي خواهم مي بينم (1990)،يازده ستاره(1992) ، چرا اسب را تنها گذاشتي(1995)،

تخت زن غريبه(1999) و ... چند كتاب در نثر نيز از اونشر يافته است از درخشان ترين آنها

 يادداشت هاي غم انگيز روزانه (1976) و حافظه اي براي فراموشي(1987) است.او سالهاست نيز

 سردبيري مجله امور فلسطين و مجله ادبي الكرمل را به عهده داشت.شعرزیر ازمجموعه تخت زن غريبه

انتخاب شده است:

۱)

  امثال ما برنمي گردند

  جز اينكه ارزيابي كننداثر پاهايشان

   بر زمين روياهايشان

يا از كودكي پوزش بطلبند

  از حكمتي كه در كنار چاه به دست آوردند

۲)

در من آنچه در توست از سختي شب

شخصي فرياد مي زند:«من در خواب زنم هستم»

و زني فرياد مي زند:« من شوهرم هستم»

كدام يك تو (مذكر)هستي. تو(مونث)؟ در تنگنايم

در تنگنايم ، و سراشيبي وسعت مي گيرد

۳)

در آغوشت مي گيرم. تا زائر و فاني به نيستي ام برگردم. مرگ و زندگي نيست

زماني كه در آغوشت مي گيرم

و حس مي كنم به ماوراي طبيعت در پرواز و گذرم

۴)

با عشق چكار كنيم؟گفتي

و ما لباسهايمان را در چمدان هايمان مي گذاشتيم

با خود ببريم، يا در خزانه آويزان كنيم؟

گفتم: به هر كجا كه دوست دارد برود

رشد كرد  و وسعت گرفت