به او که آموخت مرا چگونه کودک واژه گانم را در دامن پر چین مادری

این صفحات رنگارنگ رها کنم تا آزادانه برقصد وبازی کند وگاه جیغ

 بکشد و...

امروز تو چه بی اختیار فریادم را می شنوی وگاه به خود می لرزی

وچند واژه با من شریک می شوی .چند لحظه از زندگی مان را با

هم در میان می گذاریم  وچند قدم همراهی ...

شاید تمام این ناتمام محصول دوستی ویا دگاری اوست.